Een emotioneel project.

Hey allemaal,

Dit keer een iets persoonlijkere post dan je misschien van mij verwacht. Twee maanden geleden hebben we afscheid moeten nemen van mijn schoonvader.Hij was al twee jaar ernstig ziek en we wisten dat het zou komen maar het ging allemaal veel sneller dan we ooit hadden kunnen bedenken.Op het moment dat het in ene omsloeg was hij nog druk bezig met een project voor onze zoon, een hele grote diamond painting van Mario.De week voordat het mis ging was hij alleen maar bezig om de diamond painting af te krijgen "hij moest af".Zelfs toen hij doodziek thuis werd gebracht was het enige waar hij nog mee bezig was de diamond painting voor zijn kleinzoon.Helaas heeft hij hem nooit af mogen maken en hebben we getwijfeld of we de diamond painting zo zouden laten of dat we er toch iets mee zouden gaan doen.

Zo'n drie weken geleden kreeg ik van mijn schoonmoeder alle doosjes met steentjes en de diamond painting mee in een tas.We hadden bedacht dat ik de diamons painting af zou maken zodat onze zoon toch de diamond painting waar zijn opa zo hard op had gezwoegd in zijn kamer zou kunnen hangen. Op het moment dat ik de diamond painting kreeg was dit het eind resultaat van mijn schoonvaders werk.Nog een klein stukje ik ging dit even afmaken en dan konden we hem ophangen.

Maar ik hikte er tegenaan en stelde het constant uit.Tot ik op een dag dacht klaar ermee je gaat dit gewoon doen. Het was nog een hele puzzel om ermee te beginnen want er zat een heel eigen systeem en idee achter.Vooral het eerste stuk waar al geplakt was was een enorm gedoe en gepriegel.Maar gestaag en na zon drie dagen er zon 4 uur mee bezig te zijn geweest was het eerste gedeelte af.Het gedeelte waar mijn schoonvader zijn laatste steentjes nog had opgeplakt.Trots was ik dat ik het toch gedaan had (want ik heb een gruwelijke hekel aan het maken van diamond paintings).Ondanks de zere armen, schouders,nek en rug.

Nu kwam het laatste stukje.Het stukje waar nog niets aan gedaan was en het greep me in ene heel erg aan.Wat een ruzie en wat een gedoe was er geweest om deze afbeelding in steentjes.Heeft mijn schoonvader het aangevoeld wilde hij hem daarom zo graag afhebben? We zullen het nooit weten.Wat ik wel weet is dat mijn zoon nu het laatste stukje van opa voor lange tijd bij zich zal hebben in de vorm van deze afbeelding in steentjes.

Inmiddels hangt deze diamons painting in een mooie lijst in mijn zoon's kamer.